Als kind al was ik gefascineerd door steen. Zowel door de prachtige kleur en tekening van gepolijste (edel)stenen als door de woeste, ruige schoonheid van steen en steenlandschappen in het hooggebergte of in woestijnen. Steen raakt me, geeft me besef van oeroude processen. Steen laat geschiedenis zien, het ontstaan, maar ook het vergaan ... Fascinerende kleine fossielen in arduin, plotselinge gaten en gaatjes van opgesloten gassen in gestolde steen, de verrassing van kleine schitterend opgesloten kristallen, het prachtige contrast van de ruwe weerbarstige oppervlakte met de gepolijste 'zachtheid' en schoonheid van de binnenkant. Dat alles leidt mijn gedachten, neemt me mee in overpeinzingen over ons bestaan, mijn nietigheid als mens, en hoe wij met z'n allen met elkaar en de wereld omgaan. Die gedachten en gevoelens worden versterkt tijdens het werken aan de steen. De ene steen laat zich 'makkelijk' bewerken. De andere is veel weerbarstiger, heeft een duidelijk eigen wil. Onderwerpt zich niet aan mijn ideeën. Weer een andere steen verrast je met prachtige verborgen schatten ... Eigenlijk zijn het net mensen. Iedere steen heeft zijn eigen karakter. Je moet de tijd nemen om ze te leren kennen. En dat maakt het beeldhouwen in steen zo enorm fascinerend! Sinds 1997 werk ik dus in steen. En hoe spannend en boeiend de wisselwerking met de steen ook is, soms verlang je naar een vormgeving die in steen niet of nauwelijks mogelijk is. Dat heeft er toe geleid dat ik die beelden in was ben gaan boetseren en ze in brons heb laten gieten. Dat geldt met name voor mijn vrouwfiguren. Ik werk overwegend abstract, maar soms heb ik een niet te stuiten drang om vrouwfiguren te maken. Mijn vrouwfiguren vertegenwoordigen alles waar ik in mijn leven behoefte aan heb, uiten de gevoelens waar ik bij mijzelf naar streef. Ze moeten levensvreugd uitstralen, maar ook zelfbewustzijn. Ze mogen onhandig zijn, maar wel met een vleug humor of zelfspot... Ze zijn een vlucht uit de realiteit, vertegenwoordigen de behoefte aan wegdromen. Brons geeft ook veel mogelijkheden om mee te spelen. Vooral met kleur en textuur. Je kunt (bij wijze van spreken) één beeld tien keer gieten en toch allemaal een geheel eigen karakter meegeven. Het karakter bepaal ikzelf, dat is ook de reden dat ik het afwerken (ciseleren en patineren) zelf doe. Het is leuk om te zien wat de gebruikte materiaalsoort doet met het beeld. Eenzelfde thema uitgewerkt in steen of in brons geeft een geheel andere sfeer.